Miesiąc: Kwiecień 2018

„Pragmatyczny Programista. Od czeladnika do mistrza” Andrew Hunt, David Thomas

Nie ma co tu kryć, książki o programowaniu są często nudne, zwłaszcza jeśli są to suche, techniczne opisy kolejnych technologii. Chciałbym Państwu jednak zaprezentować książkę, którą czyta się doskonale i wynosi się z niej bardzo dużo.

Tytuł: „Pragmatyczny programista. Od czeladnika do mistrza
Autorzy: Andrew Hunt, David Thomas

Słowa które najlepiej oddają jakość tej książki, to cytat zawarty na tylnej okładce:

„Gdybym organizował teraz jakiś projekt, zrobiłbym wszystko, aby zatrudnić autorów tej książki. (…) A gdyby to się nie udało, szukałbym ludzi, którzy przynajmniej przeczytali ich książkę”. 

– Ward Cunningham, słynny amerykański programista, pionier w dziedzinie wzorców projektowych oraz programowania ekstremalnego

Ja sam przeczytałem tą książkę w bardzo dobrym momencie, kiedy mam już za sobą sporo projektów w których działałem częściowo (np. tylko jako developer) lub całościowo – od pierwszych rozmów z klientem po działający biznes. Dało mi to możliwość odnoszenia czytanych rozdziałów do konkretnych sytuacji z moich projektów. Panowie A. Hunt i D. Thomas w bardzo przystępnym języku prezentują inny sposób myślenia o wytwarzaniu oprogramowania, wynosząc je niemal do rangi sztuki.

Nawet jeśli po przeczytaniu streszczenia i spisu treści stwierdzisz, że już to wszystko wiesz, i tak sięgnij po tę książkę, zaczniesz w inny sposób postrzegać to co wydaje ci się, że znasz już doskonale.

Gorąco polecam!

Książka jest dostępna wydawnictwie Helion:

Wiadomość Arceibo, czyli nierozwiązany dylemat z dzieciństwa

Dużą część mojej wiedzy o świecie zawdzięczam Encyklopedii Larousse, którą studiowałem w dzieciństwie. Wyglądała ona tak:

Z książki tej utkwiła mi w głowie dość mocno informacja o wiadomości wysłanej w kosmos, aby przekazać informacje o ludziach obcym cywilizacjom. Nazywa ta nazywa się Wiadomością Arceibo i wygląda tak:

Na wikipedii czytamy:
Wiadomość Arceibo – wiadomość radiowa skierowana do potencjalnych obcych cywilizacji pozaziemskich, wyemitowana w kosmos 16 listopada 1974 roku, za pomocą największego ziemskiego radioteleskopu w Arecibo.”

Obok obrazka w encyklopedii znajdowało się wyjaśnienie, co ta wiadomość zawiera i właśnie tej zawartości dotyczył mój dziecięcy dylemat – w jaki sposób ci biedni zielonoskórzy mieliby rozszyfrować, że wiadomość ta zawiera następujące informacje (za wikipedią):

  • Liczby od 1 do 10 w zapisie dwójkowym.
  • Liczby atomowe podstawowych pierwiastków z których zbudowane są związki organiczne: wodór, węgiel, azot, tlen i fosfor.
  • Składniki kwasu DNA (cztery nukleotydy po dwie pary zasad: adenina, tymina, cytozyna i guanina oraz cukier deoksyryboza i reszty fosforanowe tworzące DNA)
  • Prosty schemat podwójnej spirali DNA (Ilość nukleotydów w DNA oraz podwójna helisa DNA)
  • Średnie wymiary człowieka; Postać człowieka; Liczba ludzi na Ziemi (liczba 4.292.853.750 mieszkańców naszej planety w listopadzie 1974 roku)
  • Schemat Układu Słonecznego (z wyróżnioną Ziemią)
  • Schemat czaszy radioteleskopu w Arecibo oraz średnica teleskopu (305 metrów).